De wederkomst van de Here Jezus
ds. Theo Niemeijer • 78 - 2002/03 • Uitgave: 24
De boodschap over de wederkomst van de Here Jezus is voor veel predikanten een taboe geworden waarover zelden of nooit meer gepreekt wordt. Gelovigen houden zich niet meer bezig met dit onderwerp. Het brengt hen vaak aan het twijfelen en leidt hen af van de dingen waar we vandaag mee bezig zijn. Wat is er met de gemeente van Christus aan de hand? Is de gemeente ingeslapen? Was de eerste, bruisende gemeente dan niet een Maranatha gemeente? In iedere brief die Paulus aan de gemeenten schreef bestede hij ruim aandacht aan de wederkomst van Christus! 'Wees wakker en versterk het overige, dat dreigde te sterven" ...waren de woorden van de Here aan de gemeente te Sardus (Openbaring 3:2). Een roep, die we middels Het Zoeklicht willen laten horen...
Begin negentienhonderd leefde 90% van alle christenen in Europa en 10% in de derdewereldlanden, momenteel zijn deze percentages omgekeerd.
De belofte…
Ook vandaag horen we de spotters roepen: "Waar blijft de belofte van zijn komst?" (2 Petrus 3:4). De wederkomst van Christus wordt al zo lang verwacht, maar er gebeurt niets, helemaal niets.., alles blijft bij het oude. Is het nog wel reëel om naar de wederkomst uit te zien? Houdt God ons niet een beetje aan het lijntje.. .het duurt al zo lang!
Duurt het nu wel echt zo lang? Voor ons misschien wel, maar voor God niet. Voor Hem is één dag als duizend jaar en duizend jaar als één dag, lezen we in 2 Petrus 3:8. De Bijbel eindigt met de woorden: "Hij die deze dingen getuigt, zegt: Ja Ik kom spoedig"...voor Hem was dit nog maar eergisteren, dat Hij deze belofte gedaan heeft.
Petrus schrijft ons, dat Hij met zijn belofte niet talmt, aarzelt (2 Petrus 3:9). Hij heeft het gezegd en zal het ook doen. Zowel in het Oude als in het Nieuwe Testament vinden we vele teksten, waarin de Here zijn wederkomst uitdrukkelijk aankondigt en belooft.
Op dezelfde wijze…
Sommigen verwerpen de boodschap van de wederkomst van Christus door te beweren, dat er geen wederkomst is omdat Christus reeds wedergekomen is. Zo leert men dat, toen de Heilige Geest met Pinksteren uitgestort werd, de wederkomst reeds plaatsvond. Christus kwam terug als de Trooster om voor altijd bij ons te zijn. Op dat moment werd ook zijn koninkrijk hier op aarde opgericht, een koninkrijk dat door de kerk zichtbaar gemaakt wordt. Voor Israël werd hierin geen rol meer weggelegd, waarmee Israël van alle beloften onterfd werd en door de kerk verdrongen en vervangen werd.
Anderen beweren dat Christus dagelijks wederkomt... wanneer de Geest ons door zijn Woord aanspreekt. In de prediking komt Christus tot ons "weder" en vestigt zijn koninkrijk in ons. U begrijpt wel, dat we hier met een Schriftuitlegging te maken hebben, die haaks op de Maranatha gedachte staat. Ook na de uitstorting van de Heilige Geest werden de gelovigen voortdurend op de spoedige wederkomst van Christus gewezen.
De twee mannen die in Handelingen 1:11, vlak na de hemelvaart van onze Here, de wederkomst van Christus aankondigden, zeiden het als volgt:
- deze Jezus (niet een plaatsvervanger, maar de Jezus die 33 jaar op aarde geleefd en geleden heeft, gestorven en opgestaan is.. .Hij zal wederkomen.)
- Op dezelfde wijze...dus zichtbaar, op de wolken en op de Olijfberg.
Uitstel…
We lezen in Mattheus 25:5 de woorden: "En toen de Bruidegom uitbleef..." Je zou kunnen zeggen, dat de Here te laat is... over tijd! Toch staat er in Handelingen 17:31 dat Hij een dag bepaald heeft. De dag is voor God de Vader bekend, een dag die steeds dichterbij komt. Petrus laat ons weten dat, wat voor ons "uitstel" lijkt, zeker geen afstel is. God is geduldig met de verloren mens en geeft hem nog steeds de tijd en de mogelijkheid om zich te bekeren. In deze "uitsteltijd" mogen we de mensen nog uitnodigen om de Here Jezus als hun verlosser te aanvaarden. Begin negentienhonderd leefde 90% van alle christenen in Europa en 10% in de derdewereldlanden, momenteel zijn deze percentages omgekeerd. Juist in de derdewereldlanden komen zondaren massaal tot het geloof in de Here Jezus. Het evangelie wordt in alle werelddelen verkondigd, misschien wordt de laatste oogst momenteel binnengehaald. Bent u er dan bij, als het moment aanbreekt? Laat de tijd van genade niet aan u voorbijgaan..
Voortekenen
Over het tijdstip van de wederkomst van de Here Jezus laat de Bijbel ons niet helemaal in het ongewisse. In de Bijbel heeft Hij ons de tekenen der tijden gegeven, die we in de gaten moeten houden om te weten, wanneer zijn wederkomst zal zijn. We worden opgeroepen om deze tekenen te onderscheiden. Niet om er speculatief mee bezig te zijn, maar om te ontdekken hoe laat het op Gods klok is! In Mattheus 16:3 zegt de Here Jezus tegen zijn omstanders dat ze aan de lucht wel kunnen zien, wat voor weer er aan komt maar..."Kunt gij de tekenen der tijden dan niet onderscheiden?" Vele christenen zien niet eens de tekenen der tijden, laat staan dat zij ze kunnen onderscheiden!
Er zijn vele hedendaagse gebeurtenissen en ontwikkelingen die tekenend zijn voor een spoedige wederkomst van Christus. We denken hierbij aan de spanningen rond Israël. Ook Irak (Babel) zal in de eindtijd een belangrijke rol spelen. We zien in de Europese één-wording een herstel van het Romeinse rijk, de roep om een sterke wereldleider wordt sterker, het zuchten van de schepping, de charismatische verwarring en afval in de kerk en nog veel meer van zulk soort tekenen, die volgens de Bijbel voortekenen zijn van de wederkomst.
Parousia
Zijn wederkomst wordt ook wel eens met een "parousia" vergeleken. Het woord "parousia" werd in de tijd van het Nieuwe Testament gebruikt voor de ontvangst van een belangrijk persoon. Bij de intocht van de koning in een stad sprak je van zo'n parousia. Zo kenden de Romeinse keizers hun parousia's, wanneer ze na de strijd de overwonnen steden triomfantelijk binnenreden. De burgers vormden dan een erehaag en met veel eerbetoon werd zo de keizer binnengehaald. Als de keizer zo'n parousia had, kwam hij nooit alleen. In zijn gevolg kwamen alle dappere helden mee, die voor hun keizer gestreden hadden.. .ze deelden bij de parousia in de overwinning en huldiging.
Zo zal het ook bij de wederkomst van de Here Jezus gaan. Het is zijn parousia wanneer Hij opnieuw zijn voeten op deze aarde zet. De verlosten zullen Hem volgen in zijn parousia en in zijn heerlijkheid delen. Openbaring19:14 is er duidelijk over...bij zijn komst naar de aarde wordt Hij gevolgd door een grote schare, die met smetteloos wit linnen gekleed is! Colossenzen 3:4 leert ons: "Wanneer Christus verschijnt, die ons leven is, zult ook gij met Hem verschijnen in heerlijkheid." Zijn parousia wordt de parousia van de gemeente, zijn wederkomst wordt de onze. Dit betekent, dat de gemeente reeds bij Christus is, voor zijn wederkomst. Eerst wordt de gemeente in een oogwenk opgenomen en naar haar hemelse Bruidegom weggevoerd om vervolgens na de zevenjarige grote verdrukking in heerlijkheid met Hem weder te komen. Wat een dag zal dat zijn!
ds. Theo Niemeijer
Begin negentienhonderd leefde 90% van alle christenen in Europa en 10% in de derdewereldlanden, momenteel zijn deze percentages omgekeerd.
De belofte…
Ook vandaag horen we de spotters roepen: "Waar blijft de belofte van zijn komst?" (2 Petrus 3:4). De wederkomst van Christus wordt al zo lang verwacht, maar er gebeurt niets, helemaal niets.., alles blijft bij het oude. Is het nog wel reëel om naar de wederkomst uit te zien? Houdt God ons niet een beetje aan het lijntje.. .het duurt al zo lang!
Duurt het nu wel echt zo lang? Voor ons misschien wel, maar voor God niet. Voor Hem is één dag als duizend jaar en duizend jaar als één dag, lezen we in 2 Petrus 3:8. De Bijbel eindigt met de woorden: "Hij die deze dingen getuigt, zegt: Ja Ik kom spoedig"...voor Hem was dit nog maar eergisteren, dat Hij deze belofte gedaan heeft.
Petrus schrijft ons, dat Hij met zijn belofte niet talmt, aarzelt (2 Petrus 3:9). Hij heeft het gezegd en zal het ook doen. Zowel in het Oude als in het Nieuwe Testament vinden we vele teksten, waarin de Here zijn wederkomst uitdrukkelijk aankondigt en belooft.
Op dezelfde wijze…
Sommigen verwerpen de boodschap van de wederkomst van Christus door te beweren, dat er geen wederkomst is omdat Christus reeds wedergekomen is. Zo leert men dat, toen de Heilige Geest met Pinksteren uitgestort werd, de wederkomst reeds plaatsvond. Christus kwam terug als de Trooster om voor altijd bij ons te zijn. Op dat moment werd ook zijn koninkrijk hier op aarde opgericht, een koninkrijk dat door de kerk zichtbaar gemaakt wordt. Voor Israël werd hierin geen rol meer weggelegd, waarmee Israël van alle beloften onterfd werd en door de kerk verdrongen en vervangen werd.
Anderen beweren dat Christus dagelijks wederkomt... wanneer de Geest ons door zijn Woord aanspreekt. In de prediking komt Christus tot ons "weder" en vestigt zijn koninkrijk in ons. U begrijpt wel, dat we hier met een Schriftuitlegging te maken hebben, die haaks op de Maranatha gedachte staat. Ook na de uitstorting van de Heilige Geest werden de gelovigen voortdurend op de spoedige wederkomst van Christus gewezen.
De twee mannen die in Handelingen 1:11, vlak na de hemelvaart van onze Here, de wederkomst van Christus aankondigden, zeiden het als volgt:
- deze Jezus (niet een plaatsvervanger, maar de Jezus die 33 jaar op aarde geleefd en geleden heeft, gestorven en opgestaan is.. .Hij zal wederkomen.)
- Op dezelfde wijze...dus zichtbaar, op de wolken en op de Olijfberg.
Uitstel…
We lezen in Mattheus 25:5 de woorden: "En toen de Bruidegom uitbleef..." Je zou kunnen zeggen, dat de Here te laat is... over tijd! Toch staat er in Handelingen 17:31 dat Hij een dag bepaald heeft. De dag is voor God de Vader bekend, een dag die steeds dichterbij komt. Petrus laat ons weten dat, wat voor ons "uitstel" lijkt, zeker geen afstel is. God is geduldig met de verloren mens en geeft hem nog steeds de tijd en de mogelijkheid om zich te bekeren. In deze "uitsteltijd" mogen we de mensen nog uitnodigen om de Here Jezus als hun verlosser te aanvaarden. Begin negentienhonderd leefde 90% van alle christenen in Europa en 10% in de derdewereldlanden, momenteel zijn deze percentages omgekeerd. Juist in de derdewereldlanden komen zondaren massaal tot het geloof in de Here Jezus. Het evangelie wordt in alle werelddelen verkondigd, misschien wordt de laatste oogst momenteel binnengehaald. Bent u er dan bij, als het moment aanbreekt? Laat de tijd van genade niet aan u voorbijgaan..
Voortekenen
Over het tijdstip van de wederkomst van de Here Jezus laat de Bijbel ons niet helemaal in het ongewisse. In de Bijbel heeft Hij ons de tekenen der tijden gegeven, die we in de gaten moeten houden om te weten, wanneer zijn wederkomst zal zijn. We worden opgeroepen om deze tekenen te onderscheiden. Niet om er speculatief mee bezig te zijn, maar om te ontdekken hoe laat het op Gods klok is! In Mattheus 16:3 zegt de Here Jezus tegen zijn omstanders dat ze aan de lucht wel kunnen zien, wat voor weer er aan komt maar..."Kunt gij de tekenen der tijden dan niet onderscheiden?" Vele christenen zien niet eens de tekenen der tijden, laat staan dat zij ze kunnen onderscheiden!
Er zijn vele hedendaagse gebeurtenissen en ontwikkelingen die tekenend zijn voor een spoedige wederkomst van Christus. We denken hierbij aan de spanningen rond Israël. Ook Irak (Babel) zal in de eindtijd een belangrijke rol spelen. We zien in de Europese één-wording een herstel van het Romeinse rijk, de roep om een sterke wereldleider wordt sterker, het zuchten van de schepping, de charismatische verwarring en afval in de kerk en nog veel meer van zulk soort tekenen, die volgens de Bijbel voortekenen zijn van de wederkomst.
Parousia
Zijn wederkomst wordt ook wel eens met een "parousia" vergeleken. Het woord "parousia" werd in de tijd van het Nieuwe Testament gebruikt voor de ontvangst van een belangrijk persoon. Bij de intocht van de koning in een stad sprak je van zo'n parousia. Zo kenden de Romeinse keizers hun parousia's, wanneer ze na de strijd de overwonnen steden triomfantelijk binnenreden. De burgers vormden dan een erehaag en met veel eerbetoon werd zo de keizer binnengehaald. Als de keizer zo'n parousia had, kwam hij nooit alleen. In zijn gevolg kwamen alle dappere helden mee, die voor hun keizer gestreden hadden.. .ze deelden bij de parousia in de overwinning en huldiging.
Zo zal het ook bij de wederkomst van de Here Jezus gaan. Het is zijn parousia wanneer Hij opnieuw zijn voeten op deze aarde zet. De verlosten zullen Hem volgen in zijn parousia en in zijn heerlijkheid delen. Openbaring19:14 is er duidelijk over...bij zijn komst naar de aarde wordt Hij gevolgd door een grote schare, die met smetteloos wit linnen gekleed is! Colossenzen 3:4 leert ons: "Wanneer Christus verschijnt, die ons leven is, zult ook gij met Hem verschijnen in heerlijkheid." Zijn parousia wordt de parousia van de gemeente, zijn wederkomst wordt de onze. Dit betekent, dat de gemeente reeds bij Christus is, voor zijn wederkomst. Eerst wordt de gemeente in een oogwenk opgenomen en naar haar hemelse Bruidegom weggevoerd om vervolgens na de zevenjarige grote verdrukking in heerlijkheid met Hem weder te komen. Wat een dag zal dat zijn!
ds. Theo Niemeijer